En zijt ge moe, doe dan maar de luiken toe

Vrijdag werd een prachtige en ook wat bewogen dag voor de Kleine Reuzin en De Duiker in Antwerpen. Maar deze werd in een aandoenlijke schoonheid afgesloten. Een verslag van de eerste dag van het bezoek.

Doe dan maar de luiken toe zegt het slaapliedje van stadsdichter Holvoet-Hanssen voor de kleine Reuzin opdat ze haar grote houten oogleden zou sluiten. En het reuzenkindje deed ook haar ogen toe, alleen wat vroeger dan voorzien en niet omdat ze moe was.

Het kind werd wat ziekjes omdat ze zich verslikte in een lolly. Ze zou de ganse namiddag mottig zijn en moest wat bekomen, maar in de late namiddag ging ze opnieuw op stap.

Nochtans was ze ’s ochtends goedgezind uit bed gestapt op het Sint Jansplein. Proper meisje als ze is, nam ze een douche. Ze had haar roze slaapkleedje niet uitgetrokken want er waren teveel mensen die het ochtenritueel wilden bijwoonden en zelfs reuzen staan niet graag voor iedereen in hun blootje. De begeleidende Lilliputters in rode jas moesten zich een eerste keer in het zweet werken om het kind van 5,5 meter groot droog te wrijven. In haar groene kleedje ging ze nadien op pad.

De wandeling van het reuzinnetje in de Stuyvenbergwijk werd even onderbroken voor een (wild)plasje maar na het eten van een lolly in de Lange Beeldekensstraat werd ze onwel. De begeleiders hadden snel door dat het kind echt ziek was. Ze ging even zitten en deed haar ‘luiken’ van haar grote ogen dicht om te bekomen. Haar omgeving had echt met haar te doen. Ook na een dutje was ze nog niet beter. Daarom werd ze in een bootje naar het Eilandje gevoerd, in de hoop dat de frisse Scheldewind haar er bovenop zou helpen.

Haar oom, de Duiker, was toen al aan de Londenbrug, met maar 1 hand uit het Kattendijkdok gekropen. Aan het MAS kon hij zijn 2e hand opvissen uit het Bonapartedok alsook een reuzenkist. Van daar uit begon zijn tocht door de stad op zoek naar zijn nichtje onder begeleiding van een muziekkaravaan, terwijl hij de zware kist achter zich aan sleepte. Hij liep over de Brouwersvliet via het Hessenplein naar de Paardenmarkt. Hij werd moe en kreeg het benauwd. Wat wil je als je een warm duikerspak draagt met dit mooie weer, en zeulend met een kist. Maar de brandweer zorgde op de Oude Leeuwenrui voor wat verfrissing. Gulzig dronk hij het aangeboden water via een trechter in de mond. Hij besloot dan om vroeg te gaan slapen zodat hij zijn zoektocht de volgende dag zou kunnen verderzetten. Kort voordat de avondspits begon stak hij de Leien over. Op het Sint-Jansplein zette hij zijn helm af en al snel weerklonk zijn gesnurk tot in alle hoeken van het plein.

De Kleine Reuzin was inmiddels hersteld van haar appelflauwte. En stapte gezwind de kaaien af. Iedereen wordt inmiddels verzocht om geen lollies meer te geven aan het reuzenmeisje. Aan de voetgangerstunnel werd het Reuzenlied van de Antwerpse stadsdichter voorgelezen. De tekst hing, ook in Franse versie, aan de muur van het gebouw. En daarna was het ook voor haar tijd om te gaan slapen. Op de Gedempte Zuiderdokken stond haar bedje klaar.

In de late avond hielden de mooiste Antwerpse kinderstemmen daar nog een muziekwake. Op tekst en muziek van Peter Holvoet Hanssen zongen ze het refrein van het wiegenliedje : ‘reuzinneke, en zijt ge moe, doe dan maar de luiken toe’ Maar het reuzenkindje was toen al vast aan het slapen.

Voor meer info over dit evenement in Antwerpen : zie Anieuws-kalender : De Duiker, zijn hand, en de kleine Reuzin. Of via Zomer van Antwerpen : http://www.zva.be

Zie ook

	Woensdag 18 augustus 2010 Reuzenlied en wiegenlied Reuzinneke
	Maandag 16 augustus 2010 De kleine Reuzin terug in Antwerpen
	Dinsdag 10 augustus 2010 Duiker en Kleine Reuzin een Antwerps sprookje

---